Kelionenn

Hop ! Je monte au créneau pour défendre une langue qui est ô combien menacée en ce moment; le nombre d'écrits dans cette langue étant ridiculement petit il faut bien que je me dévoue pour gribouiller quelques vers ! Bravo aux sénateurs qui défendent le David de la langue française contre le Goliath des langues bretonne, occitane, corse et autres, réunies en une sinistre ligue !

Becs d'oisillons
En jardin d'hiver
Pinces jaunes sans linge
Larmor, vu de la fenêtre, 13 02 2006

Veule et opportuniste
Comme nous, la pie
O combien élégante
Ploemeur, 13 02 2006

Sensation de bonheur
Au cœur du corps
Aussi absurde que la sensation intime d'angoisse
Mais qu'est-ce que c'est bon !
Larmor, soir, 14 02 2006

Cris de mer
Dans le noir elle vit
Mon bonheur bruit avec
Nuit, enfin la mer n'est plus plate et morte, 14 02 2006

Mer sous la pluie
Bateau de brume
Là, un seul sanderling
Larmor, quai sous la pluie, 15 02 2006

Jaune répandu du soir
Désordre blafard des nuages
Goélands passant
Chaos nuageux écliaré par le soleil jaune, Larmor, 17 02 2006

Eau rassemblée
Couche grise
Piquetée d'oiseaux du soir
Brec'h, 18 02 2006

Humide
Herbe pétillante
Au matin
Brec'h, 19 02 2006

Astre dilué
Dans le gris clair
Paupière gris foncé
Montée avant Mériadec, en venant de Vannes, le soleil et les nuages, 19 02 2006

En fin de gris
Accouchement de gouttes
De pluie
Ploemeur, après-midi, 22 02 2006

Lèvres jaunes-roses
Sourire pauvre et froid
De la plaque grise
Froid, temps d'avant neige, route d'Arradon à Larmor, 23 02 2006

Gris-blanc
De pôle
Mer rugueuse
Matin, Larmor, 24 02 2006

Fantasmoù un dastumour-yezh.

Setu amañ soñjoù diwanet ennin pa vezen é labourat bemdeiz àr an dastum gerioù ha troioù lâret e bro an Alre. Soñjoù, pe kentoc'h gweladennoù, hunvreoù, lod anezhe un tamm droch, pe re vrav…


1) Un dolpadenn vojennel : an deiz-se e teuy devadin un den kozh pe ur vaouez n’en doa ket james komzet e brezhoneg er-maez ag e di pe he zi, unan hag a oar muioc’h a draoù evit rac’h kement hini a zo bet gwelet é vale er vro. Souezhusoc’h tra : eñ pe hi a zeuy hep m’am bo pellgomzet dezhañ…
2) Eh on en inizi Tuamotu : dastum a ran verboù dizanav en unan ag ar yezhoù ken brav-se, get ur yoc’h vogalennoù a-barzh (da skouer : Mafutu o taoa, tuhoule a mahabu, sagafu mauna loa…). Mand eo get ur strollad vahineoù kozh e-dan ur wezenn koko, perak pas…
3) Ur ger dastumet genin e-tal peizanted kozh a zo skrapet get ur vandennad skolajidi yaouank (Diwan da skouer) hag a za da vout unan ag gerioù nevez-se a implij ar rummad nevez evit en em ziforc’h a-zoc’h ar rummadoù kent.
4) Ur ger, pe un tolp a gav genin e tegas ur bochad titouroù da ved ar vrezhonegerion : pa soñjan ervad, n’eo ket ken biskoazhkementrallek ar ger-se, pe an tolp-se. Daoulagad ar vaouez kozh eo o deus skoet ma spered, pe he bouezh, ha netra ken !!
5) Kavout a ran ur ger n’eo ket bet kavet get hani, ha neoazh en ur frazenn hag a seblant boutin ; ret eo bout fin eveldin evit pesketaat ar ger-se ! Arlerc’h bout graet un tammig kompren, eo ur ger galleg a oa, ha c’hoazh unan anavet get an holl, am boa fallgomprenet !
6) Ur ger dizanav a gavan : a-drugarez d’an dra-se e komprener orin ur ger e bro-Roumani, o daou a za ag ur ger latin bet ankouaet e rac’h ar yezhoù arall ; pe c’hoazh e komprener a-benn ar fin ur frazenn a oa chomet hep bout komprenet a-c’houde meur a gantved en ul levr skrivet e galleg kozh.
7) Ur pezh mell geriadur ma vo kavet ennañ apeupre rac’h an troioù-lavar pe ar gerioù lâret e brezhoneg komzet, mamm ar geriadurioù bihannoc’h, ha mamm ar skridoù ivez.
8) Geriadur liesyezh an troioù-lavar, get ul levrenn evit pep yezh, hag ar geriadur-se n’eo ket e bal ken ‘met diskoueziñ ijin mab-den, ha reiñ muioc’h a ijin d’ar varzhed a bep bro.
9) Ar ger mil-souezhus en deus un niver a sinonimoù bras-meurbet, ken e c’heller kavout unan nevez bemdeiz get ar memp brezhoneger, ha muioc’h c’hoazh war ar vro a-bezh !
10) Ar ger ha ne faot ket dezhañ bout bac’het en ur geriadur, pep unan ag ar vrezhonegerion aterset a ro un termenadur disheñvel d’ar ger-se !
11) Ar ger anavezet get rac’h ar re gozh pedost ; met pa vez goulennet gete petra a sinifi ho peus ur vinc’hoarzh evit ho respont, ha netra ken ; int a varv, kollet ar pezh a venne ar gêr lâret. Posupl awalc’h e sav ur barzh evit reiñ kalavern peseurt ster d’ar ger ; ha ma ne sav den ebet d’er gober, e vo me, foll èl mand on.
12) Da hanter-c’hant vlez eh an war ar vicher juke-box ! Un den a ro ur pezh moneiz din hag e roan dezhañ sinonimoù ar ger en deus lâret din, pe troioù-lâret hag a sinifi ar memes tra !

Deoc’h-c’hwi da rañjiñ an traoù-mañ e boestoù ma faot deoc’h, pe da zielfenniñ ar pezh a zo àr-dreñv... N’eo ket a-espres-kaer e kouezh àr an niver 12, a zo meur a arouez stag doc’htañ (èl kastelodennoù)…