Kelionenn

Ha setu ar re n'em boa ket kaset ar wezh tremenet. Memes stil evit ar re-mañ...
Gratiñ a ran deoc'h ne vo ket mui goude !

Evel ma lâre ma c'helenner matematik en eilvet klas: "le nombre de gens qui visitent mon blog s'approche asymptotiquement de zéro"; èl-se e c'hellin er serriñ, da c'hortoz bout traoù nevez da lâret en-dro !

Méditation hiémale

Un clocher, gris parmi le ciel livide
Des mouettes perdues survolant, telles mes pensées vides
La neige pâle, humide sous nos pieds angoissés de froid
Etouffant sous sa chape les sanglots des sans-toit

Noirs et résignés, les arbres arachnéens,
Défient de leurs milliers de brindilles
Le froid, la boue de la nuit sans fin
Car ils cachent en leur sein toutes les feuilles amies !

O neige, froide comme un cadavre,
Tu laisseras, dis, cet été encore ?
Voler les syrphes ensoleillées, respirer, cet été, les corps ?
Et pousser l'humble graminée, dis, la laisseras-tu ?
Neige berceuse de cadavres,
La vie s'épanouira heureuse, cette fois encore, veux-tu ?

Non ! répond la neige farouche
Toute vie est partie, mon manteau gris s'étale,
Et étouffera tout jusqu'à l'infime mouche
L'heure est venue enfin du néant sépulcral !

(Nag un alexandrin en achumant, touenn !)

Les vents noirs de minuit avaient tu leur tapage
Et la lune aux aurores brillait dans l'azur sage
Les troncs déjà frôlés par les rayons naissants
M'invitèrent à passer sous leurs branches, en passant

Des cris et des senteurs nouvelles m'envahirent
Ce matin, la beauté effaça l'avenir
Rien n'était plus précieux pour moi que ces bourgeons
Dont la poussière verte parait les frondaisons

Le dos contre une écorce je fermais les yeux
Et la corneille noire descendait des cieux
Les fleurs à mon côté frissonnaient de fraîcheur

La lune au sombre étang trempait son reflet pâle
Et tous les sens vibraient dans mon cœur d'animal
Qu'il était simple et beau, le bonheur du marcheur !

Ha neuze unan berr hag uvel, get ur griadenn mod c'hoariva "foeñvet" evit komañs !

Cesse ! Horrible soupir
Ton angoisse étouffe la lyre
Qui parfois en moi vibre au soleil d'été
Tais-toi, frère indigne
Qui renaît à chaque hasard
Laisse-moi me confondre en conscience
A la syrphe, à l'ombelle, à Monet,
Aux lumières des peupliers, à la lune
A la belle danseuse d'un soir

Setu e krogan amañ ur rummad get un nebeut barzhonegoù am boa savet e galleg pa oan er lise.

Un dra zo: o stil n'eo ket personel tamm ebet ! Klaskit a-barzh levezonioù pe zoken tammoù frazennoù a Rimbaud ha Verlaine ! An temoù, un tammig muioc'h marse, ha c'hoazh... Tañvait int ur sort, èl mand int, ma touchont ho kalon e vo brav, ha n'eus ket afer a glemm.

Voici une courte série avec des poèmes que j'avais écrits en français quand j'étais au lycée.

Leur style n'est pas du tout personnel ! Cherchez dedans l'influence, voire des bouts de phrases, de Rimbaud et Verlaine ! Leurs thèmes, un peu plus peut-être, et encore... Goûtez les quand même, tels qu'ils sont, s'ils touchent votre coeur ce sera bien, et il n'y aura pas à se plaindre.

Dans l'immobile pâleur d'un triste paysage
Vibre un grand peuplier aux branches dénudées
Tandis que dans l'allée les arbres sans plumage
Sentent monter en eux les feuilles de l'été

Pourtant la basilique à face de rocher
Imperturbablement sonne les heures usées
Et les heures torrides et les heures de glace
Et jamais ne frémit au frêle oiseau qui passe

Les secondes s'effacent et le chêne gravit
Malgré les noirs hivers et la mélancolie
L'échelle d'air pesant vers un ciel trop rêvé

Le souffle du printemps perce l'âme transie
Diffuse et éparpille ses touffeurs de prairies
Mais, sans comprendre, l'homme a perdu les étés


Les flûtes

Flamboyez flûtes violettes, en peintures inouïes,
Sur la toile de ma vie
Eclaire, douce flûte blanche, les visages songeurs
D'une mélodie amie évapore leurs peurs.
O belle flûte verte, étincelle
Parmi le mystère des bois, sois ma fidèle
Illuminez, flûtes oranges, la fête colossale
Et les danses endiablées, de trilles infernales
Flûte bleue qui scintille dans la mousse
Chante fraîche fille si douce
Toi qui luis dans l'air du soir
Quand tournoient les désespoirs
Viens vers moi ma flûte noire


Les épis

Le soleil se dérobe parmi les nuées roses
Répandant sur mille gouttes de rosée
Son éclat pâle et frais
Et dessinant aux arbres lointains et dépouillés
Des silhouettes noires aux fragiles contours
Le clocher massif émerge des brumes champêtres
Qui serpentent entre les haies et les bosquets
Et d'où sortent parfois des passereaux songeurs
Survolant lentement les herbes assoupies
Les graminées humides renfermant en leur sein
Les épis vainqueurs, rois de l'été prochain

Ne vo ket hiniv e skrivin an Tamm Papir niverenn 13, nag ar frazennoù 100-120, nag ur pennad nevez evit an Dramsell, pas muioc'h ur pennad diàr-benn gwezenn pe kogusenn…ne m’eus ket bet amzer… ha monet a rin betak skriv : la fuite du temps existe, je l’ai rencontrée.
Ne skrivin ket buhez ar strollad death-metal Breizh strangulation, ne ouian ket trawalc’h a draoù a-ziàr o fenn ; ken en em c’houlennan hag eh eus anezhe e gwirionez, pe pas.
Skriv a rin diàr benn daou levr barzhoniezh, unan get Rimbaud hag an all get Verlaine, dastumadeg « Grands écrivains » (ul levr da 15 lur), prenet un deiz bennak er supermarc’had. Kontet o deus e mam buhezig, marse peogwir e oa al levrioù barzhoniezh nemete am eus lennet e ma amzer krennard (pe ma c’hrenn-amzer ?), en diavaez ag ar barzhonegoù er skol.
Ne rin ket ur pennad àr an daou zen-se dre vras, nag àr o oberoù dre vras. Ne rin ket sulemañ (èl ma lâr tud ar vro) ur pennad àr ar frazennoù a gavan brav a-barzh. Re a zo anezhe, bout ma ne gavan ket tout an traoù fiskal. Komz a rin ken ‘met ag ar frazennoù-se am eus dalc’het soñj anezhe en ispisial, evit an abeg-mañ hag an abeg. C’hwi a welo.

Verlaine da gentañ:

Au calme clair de lune triste et beau
Qui fait rêver les oiseaux dans les arbres
Et sangloter d’extase les jets d’eau
Les grands jets d’eau sveltes parmi les marbres

Ar strofenn-mañ a zo tennet a varzhoneg ar bajenn gentañ, en deus ma lakaet da huñvreal hardizh, ken en em lakais da lenn ar barzhonegoù arall.
…………………………………………..
Les belles, se pendant rêveuses à nos bras,
Dirent alors des mots si spécieux, tout bas,
Que notre âme, depuis ce temps, tremble et s’étonne.

Kavout a ran ar frazenn-mañ dreist ar re arall, marse peogwir ne ouier ket tamm erbet petra eo ar gerioù-se, ha ne vo ket james gouiet ; pep unan en em c’houlenn, ha n’eo ket falloc’h.

C’est l’instant, Messieurs, ou jamais
D’être audacieux, et je mets
Mes deux mains partout désormais !

N’am boa ket remerket ar frazenn-mañ a gentañ, nemet e oa un tammig druz ; met deuet eo en-dro e ma fenn un deiz m’am boa divizet en em lakaat d’ober un dra n’am behe ket kredet gober e-raok ; soñjet am eus er frazenn-mañ neuze, èl en ur ger-stur, evit an amzer da zonet. Un nebeudig mizioù àrlerc’h : n'em eus ket mui amzer d’ober netra !!

La lune blanche
Luit dans les bois;
De chaque branche
Part une voix
Sous la ramée…

O bien aimée. (etc.)

Pet gwezh am eus me soñjet er varzhoneg-mañ da vitin, el lise, pa vezen é vale e-dan ar gwez hag al loar. Estroc’h evit ur wezh e veze peogwir e soñjen e daoulagad glas ur goantenn ag al lise (evit gouiet muioc’h diàr he fenn, n’ho po ken ‘met lenn ma eñvorennoù e 2050, ma vezan c’hoazh bev !). Kredit pe ne gredit ket, Verlaine a gomze aze ag ar memes loar fasipl a welen-me an deizioù-se !

Je me souviens, je me souviens
Des heures et des entretiens
Et c’est le meilleur de mes biens.

Dansons la gigue !

Ur strofenn hag a seblant simpl a-walc’h, met hag a zo chomet plantet e ma fenn, un deiz bennak ma oan é soñjal ar memes tra a-ziàr n’em eus ket soñj piv.

Hag evit achuiñ evit henoazh…met pas get Verlaine – ha ne gomzan ket a Rimbaud – un dra iskis, ma zud vat. Setu ar frazennoù a droe e ma fenn an deiz ma oan é tremen ma Mat-da-gas-karr evit ar pedervet gwezh. Mennet mat oan, me a lâr deoc’h !

C’est le spectre, le spectre impérieux ! Sa main
Montre un but et son œil éclaire et son pied tonne,
Hélas ! et nul moyen de remettre à demain !

(tapet ar follenn roz an deiz-se, ma faot deoc’h gouiet). Drol eo ur seurt e c’hellit derc’hel soñj a draoùigoù seurt-se e seurt degouezhioù.

Dalc'homp c'hoazh get Verlaine…

Fuis du plus loin la Pointe assassine
L’Esprit cruel et le rire impur
Qui font pleurer les yeux de l’Azur
Et tout cet ail de basse cuisine !

An traoù-se a za d’am spered dre bep div wezh pa glaskan gober ur farsadenn bennak dre skrid. Met perak e c’heller lenn genin traoù flemmus gwezh-a-vez ur seurt ? Peogwir e ta soñj din lies goude bout kliket àr „Envoyer“ !! Un dra da remerkiñ, ha n’eo ket a-bouez tamm erbet : ne gavan netra spontusoc’h evit santout un tamm kignen bout flastret e-dan man dent pa ne vezan ket engortoz ! Gwazh-a-se evidin-me ma klaskan gober un tamm tro dre al Larzac da skouer !

Murs blancs, toit rouge, c’est l’Auberge fraîche au bord
Du grand chemin poudreux où le pied brûle et saigne…

Ag ar frazenn-se e talc’han-me soñj bep gwezh ma kerzhan àr un hent seurt-se. Kerzhit da ouiet perak. Marse peogwir am eus studiet ar barzhoneg-se evit ar bacho.

Avec les yeux d’une tête de mort
Que la lune encore décharne
Tout mon passé, disons tout mon remords
Ricane à travers la lucarne.

Hama, n’eo ket fall ! Hag an traoù-se a c’hell servij bep gwezh ma taoler ur sell c’hwerv àr e amzer dremenet. Da betra, lârit c’hwi ?
Met n’eo ket ag ar frazenn-se e talc’han soñj ar muiañ, met kentoc’h a honnezh:

Avec la voix d’un vieillard très cassé
Comme l’on n’en voit qu’au théâtre
Tout mon remords disons tout mon passé
Fredonne un tralala folâtre.

Du an traoù aze ! un tralala folâtre, ha marse un tralala léno evit lod ac’hanomp !


Ha setu tout evit Verlaine ! Ne oa ket hir…met soñj m’eus bremañ eh eus tammigoù traoù skrivet get Verlaine hag am eus soñj anezhe ivez, met ar re-se n’int ket el levr-mañ, neuze…amañ e faote din komz a levezon daou levr bihan àrnin-me.


Tro Rimbaud bremañ...

Tranquille. Il a deux trous rouges au côté droit.

Ar frazenn diwezhañ-se am eus soñj dre bep div wezh, pa vez re sioul an traoù. Ha pa vez lâret a vouezh uhel e ra drol, e degouezhioù zo.

….je contemplai les sujets très naïfs
De la tapisserie.—Et ce fut adorable
Quand la fille aux tétons énormes, aux yeux vifs,

— Celle-là, ce n’est pas un baiser qui l’épeure ! —
Rieuse, m’apporta des tartines de beurre.

Amañ, n’eo ket frazennoù am eus soñj anezhe dre-bep-diw-wezh. Kentoc’h emañ ag wezh kentañ m’am boa o c’hlevet am eus soñj. Paour-kaezh kelennourez yaouank ! E oa ar baotred kreñv ag ar c’hlas é sellet unan d’an all get mousc’hoarzhoù fin pa oa hi é lenn an traoù-se…Ha oa ret dezhi derc’hel da labourat ha dielfenniñ an destenn geneomp…

A noir, E blanc, I rouge, U vert, O bleu : voyelles (etc…)

Evel Rimbaud em boa em spered bep a liv d'ar lizherennoù (A du, E glas, I du, U ruz hag O gwenn) ; lañsiñ a ran ur sontadeg ofisiel hiniv evit gouiet petra a welit c’hwi, ma welit un dra bennak.

Si je désire une eau d’Europe, c’est la flache
Noire et humide où vers le crépuscule embaumé
Un enfant accroupi plein de tristesse, lâche
Un bateau fragile comme un papillon de mai.

Me eo ar c’hrouadur-se, èl rezon, pa lennan an dra-se, bout n’am eus ket graet kalz a vagoù-paper, hani marse. Ha setu ur ger am eus desket e-mod-se : la flache, a vez lâret e reter ar Frañs evit « ar poullad-dour ». Ha dre bep div wezh e tegas ur poullad-dour bennak soñj din ag ar gerioù-se.
Ne ouian ket kalz a varzhonegoù dre vemoer, nemet ha sonennoù e vehent, met aze, ar barzhoneg hir-mañ am eus « peusdesket » ! Kerzhit da ouiet perak aze ivez, d’am soñj e oa ur seurt koustele.

Au bois il y a un oiseau, son chant vous arrête et vous fait rougir
………………………………………………….
Il y a une troupe de petits comédiens en costumes, aperçus sur la route à travers la lisière du bois.

Ar frazenn gentañ a zo ken just…

Ar frazenn arall he deus skoet ma spered, perak ?
Un dra a zo degouezhet din an nevez-amzer-mañ, am eus kavet iskis bras: ar frazenn a zo deuet da wir e Pleuwigner, pa oan é sellet an hent evit kempenn ur valeadenn. Arruet oan en ur c’hroashent, ha gwelet m’eus roñsed é tremen, àrne bugale get gwiskamantoù a bep liv, èl un hune ! Kredet m’eus bout huneet betek ma o gwelis àr an hent-bras en-dro. Neuze on chomet àr-dreñv dezhe e-pad un herrad da sellet, ha souezhet oant un tammig.

Pourquoi une apparence de soupirail blêmirait-elle au coin de la voûte ?

Frazenn iskis a gaver e achumant ur barzhoneg. Soñj am eus anezhi lies, e degouezhioù liesseurt. Dreist-holl pa seblant du rac’h an traoù. Hag ivez pa vez just ar c’hontrel, ha ne ouier ket ag e-menn e ta ar gouloù. Hag ivez pa ran un hune bennak.

La première entreprise fut, dans le sentier déjà empli de frais et blêmes éclats, une fleur qui me dit son nom.

Ar frazenn-mañ zo tennet ag ur barzhoneg a blij din ur bochad. Ennañ e kavan ar pezh a santen el lise pa yaen da vale el liorzh, e-dan ar gwez, e-raok ma vehe kroget ar skol, e ma unan èl rezon. C’hwi a lâro ar pezh a faoto deoc’h, met a-drugarez d’al lise am eus gellet gwelet tarzh-an-deiz ker lies, get kement a blijadur (nag ar skolaj ? Beñ pas, ne oa ket tamm erbet ar memp traoù). Eno ivez e tizoloen gouennoù boketoù n'anaven ket c'hoazh. Bremañ e vehe ret din monet da vale liesoc’h da vitin, sur !

Setu evit an nebeudig gerioù diàr an daou levrig marc'hadmat-se. A-c'houde em eus lennet levrioù barzhoniezh arall (pas kement-se neoazh !). Soñj am eus da skouer a hennezh a oa bet profet din, unan skrivet get Armand Robin, traoù ken tost doc'h ar vuhez a-barzh. James a-c'houde an amzer-se n'em eus goarnet bommoù barzhoniezh em spered èl ma raen d'ar poent-se. Ur prantad arall a ma buhez ? Marse a-walc'h, marse on beuzet muioc'h er bed gwir a-c'houde ?
Nag e brezhoneg ? A ma fed-me, klask a ran ma vo ur yezh hag a gaso ar memes from àr he c'hein èl ma ra, din-me, ar galleg a anaven pa oan bihan (yezh-vamm mand eo, stag doc'h ma bouzelloù). Ma istor get an div yezh zo disheñvel, n'em eus ket klevet brezhoneg a vihan (keneve en iliz), mes an hani am eus klevet pe lennet a-c'houde a glaskan diazeziñ, lakaat da vout ennin ivez, da vout yezh-vamm din en ur mod arall. Ha teurel ar from en-dro evit an holl. Nepas kopiiñ stil Rimbaud na Verlaine, mes klask gober barzhoniezh get ma c'hig ivez, lakaat ar brezhoneg da dridal er feson-se.

Evit tapout an destenn e feson Word, amañ emañ:
Verlaine Rimbaud.doc

Hop ! Je monte au créneau pour défendre une langue qui est ô combien menacée en ce moment; le nombre d'écrits dans cette langue étant ridiculement petit il faut bien que je me dévoue pour gribouiller quelques vers ! Bravo aux sénateurs qui défendent le David de la langue française contre le Goliath des langues bretonne, occitane, corse et autres, réunies en une sinistre ligue !

Becs d'oisillons
En jardin d'hiver
Pinces jaunes sans linge
Larmor, vu de la fenêtre, 13 02 2006

Veule et opportuniste
Comme nous, la pie
O combien élégante
Ploemeur, 13 02 2006

Sensation de bonheur
Au cœur du corps
Aussi absurde que la sensation intime d'angoisse
Mais qu'est-ce que c'est bon !
Larmor, soir, 14 02 2006

Cris de mer
Dans le noir elle vit
Mon bonheur bruit avec
Nuit, enfin la mer n'est plus plate et morte, 14 02 2006

Mer sous la pluie
Bateau de brume
Là, un seul sanderling
Larmor, quai sous la pluie, 15 02 2006

Jaune répandu du soir
Désordre blafard des nuages
Goélands passant
Chaos nuageux écliaré par le soleil jaune, Larmor, 17 02 2006

Eau rassemblée
Couche grise
Piquetée d'oiseaux du soir
Brec'h, 18 02 2006

Humide
Herbe pétillante
Au matin
Brec'h, 19 02 2006

Astre dilué
Dans le gris clair
Paupière gris foncé
Montée avant Mériadec, en venant de Vannes, le soleil et les nuages, 19 02 2006

En fin de gris
Accouchement de gouttes
De pluie
Ploemeur, après-midi, 22 02 2006

Lèvres jaunes-roses
Sourire pauvre et froid
De la plaque grise
Froid, temps d'avant neige, route d'Arradon à Larmor, 23 02 2006

Gris-blanc
De pôle
Mer rugueuse
Matin, Larmor, 24 02 2006

Setu un heuliad haïkuioù oc'hpenn (atav ag ar memes blez), ma n'ho peus ket bet ho kwalc'h anezhe); eh omp é tostaat doc'h an notenn niverenn 100 àr ar blog-mañ: petra d'ho soñj a vehe brav gober evit lidiñ kement-se ?

A-hent-arall, ma faot deoc'h gwelet an haïkuioù bet kaset e-raok, setu int renket er rummad haïkuioù bremañ

Linenn wenn
Dirak linenn Groe
Mor bev
Gwelet a ran ar spoum àr ar mor evit ar wezh kentañ, An Arvor, 14 02 2006

Bod fuloret
Treset g'an avel
E stern ar fenestr
An Arvor, mintin, digoret 'm eus an abevantoù, 15 02 2006

Sanderling
En e unan
War vord un devezh glav
An Arvor, àr ar c'hae, e-dan ar glav, 15 02 2006

An dour
Ho rouantelezh gris
N'eo ket aet da gêr-Is !
Devezh glav, 15 02 2006

Gouloù gris
Teñval a-dreñv
Kumulonimbusenn an noz
Serr-noz, Brec’h, 16 02 2006

Dre-mañ en-dro
Kenseurted o blev skraboilhek
Roñfled an dour nevez
Kumulonimbused, Brec'h, pell zo ne oa ket bet anezhe ! 16 02 2006

Peder dridienn
Ganet àr ar stign
Eme ar fenestr
Enderv-noz, An Arvor, e tan just a zigeriñ ar fenestr, 17 02 2006

Serr-noz, dour a-spign
Er gwiskad gris
Toull ebet
Brec'h, 18 02 2006

Delenn ebet c'hoazh
Diskar-amzer
Er bizigoù kenaou
Pluvergad, 3eur30 goude merenn, 19 02 2006

Ront dispis
Er gris sklaer
Malvenn gris teñval
Manez a gas da Bluvergad, é tonet a Wened, an heol hag ar c'hogus, 19 02 2006

Kogus torosennek
Bandenn àr-dreñv
Glas prizius
Kened ar glas-se, just ul linenn e-mesk ar gris, enderv, Brec’h, 19 02 2006

Klezeñv yen ar c'hogus
An avel
Ne c'hoarzh ket ken
Plañvour, An Arvor, enderv-noz, 20 02 2006

Duoc'h-du
Gwask ar c'hogus
War garrez ar fenestr
Plañvour, d'enderv, 20 02 2006

E-mesk dilhad haleg
An avel yen
Ur pigos melen-koar
Moualc'h, An Arvor, 1eur 45 d'enderv, 21 02 2006

Heol dirak
Ha, plaen
An houlenn hag he zrouz
An Arvor, 1e30 d'enderv, 21 02 2006


Kouezhet diàr neizh
Ar yenion dislivet
Glav an enderv-noz
Plañvour, enderv-noz, 22 02 2006

Krapout en-dro
Pawioù chas
War an traezh
An Arvor, serr-noz, 22 02 2006

Gris plaen
War-bouez
Faoutoù melen roz
Seblant erc'h, yen-ki eo, 23 02 2006

Mor brizh-gwenn
Soñj an enezennoù
Skornet du-hont
Mintin, An Arvor, 24 02 2006

Pinenn vras
E-kreiz dañs-tro
Ar garzhoùier
Pleskob, tro vale, 25 02 2006

Avel sil
E torosennadur
Ar garzhoùier
Pleskob, 25 02 2006

Saout
Hag o livioù
Mesk ha mesk
Pleskob, 25 02 2006

Avel sklas
Lagad orañj Aldebaran
Gwalc'het a-nevez
Noz, 26 02 2006

Lagad Aldebaran
Pell en tu-hont
D'hon avelig yen
Noz, 26 02 2006

Komzoù en ti
Bourboutenn é saludiñ
E heol an diavaez
E-pad ma komzan get plac'h ar radio, ti an Arvor, 27 02 2006

Ma anken foll
Ha didalvout, an oabl
Ken glas e-mesk ar c'hogus
Plañvour, goude merenn, 28 02 2006

Taol troad en oabl
Ur meskaj
Brini-tour ha dubeed
1eur d'enderv, iliz Plañvour, 28 02 2006

Huchadenn ar gegin
Kontell er vemor
Goelan spontus an noz
Plañvour, goude un hurlink, 28 02 2006

Setu ur varzhoneg evideoc'h

Ma faot deoc'h he c'hlevet get sonerezh oc'hpenn e vo moian deoc'h he c'hlevet e Karaez d'an 30 05 d'an noz pe e Bubri d'ar 14 06, get ar strollad Fast-Noise Trade (hag aesoc'h a se e vo deoc'h heuliiñ ar sonenn !)

Lugernus eo ar saout e pradoùier ma spered
Kreniñ a ra ar mor frommet get daouarn ar merc'hed

Tonioù a-yoc'h ennin estèl ur bobl digabestr
Den kozh nevez ganet é tizoleiñ ar fenestr

Bombardoù violet é lakaat ar bed da vreskenn
Mammenn kogus ar bed a dorr liammoù an anken

100 000 kloc'h é tintal evit 100 000 karantez
100 000 gwezh é vervel hag é tisoc'h ag ar bez

Bugale disolit é flouriñ kroc'hen ar vemoar
Poulladoù dour nevez àr hentoùier ar loar

Ur pousin liesliv e teñvalded ar suler
Manezioù tan kuzhet a zic'houskay edan berr

Kogusennad c'hwibed é puniñ àr vevenn an noz
An Netra zo a-barzh en deus liv ur boked roz

N'eo ket achu, ha pell avaze, get an haïkuioù-mañ, setu bremañ un nebeudig haïkuioù-gouiañv c'hoazh

Ruz
Korollenn ledan
Gouiziegezh kogus
An Arvor, àr an aod, serr-noz, ruz eo an oabl, 8 02 2006

A-dreist ar bodoù-se
Ha n'eo ket e lec'h arall
Kevrin an c'hwibed
An Arvor, aod, serr-noz, 8 02 2006

Kreion fin
Ar binenn
Dirak ar c'huzh-heol
Kerpap, 8 02 2006

Roz ha glas
Sklas an aer
Doc'h an teñval ne vo ket tommoc'h
An Arvor, serr-noz, 9 02 2006

Boull-heol
Gwelet hepken
E daou benn an devezh
Devezhiad labour en Aradon, 10 02 2006

Sioul ma c'horf
Laboused neoazh
A sil o anv em skouarn
Abadenn yoga-nidra 1añ, 11 02 2006

Un tachad roz
Liv maouez
Er c'hogus plaen
Karnag, enderv-noz, 12 02 2006

Unan ruz
Unan gell
O fennoù du er wezenn
Koublad beufiged er prunus, kreisteiz, Brec'h, 12 02 2006

Lavreger é sec'hiñ
Peseurt krouadur a c'hoario
Etre o divhar, keneve an avel yen ?
An Arvor, 13 02 2006

Aer yenik
Heol diframmet
Kogus a-dorimell
An Arvor, enderv-noz, 13 02 2006

Da gentañ
Lagadig an tour-tan
Oh, al loar-gann !
Digoret 'm eus an abevantoù en Arvor, 14 02 2006

Ha setu, evit ar re a vourr ag ar barzhoniezh, un dra verr, e galleg, savet pemp blez zo,

Dans la nuit aux visages verts
Paupières closes et bouches à venir
Vibrent des souffles sur les lèvres

Quel piédestal aux longs membres de sapin
Pour se hisser dans leurs mémoires fines et muettes ?

Quelles oies d'or migrent à jamais dans
Les contours de cages de leurs sommeils ?

Saint-Brieuc, 2002

Setu ur barzhoneg, spi 'm eus n'em boa er lakaet er blog-mañ c'hoazh, ne gredan ket; un dra diwanet ennin a-c'houde arlene, diàr troioù-bale e-kostez ar mor.


Ni hag an avel


Evel ur vandennad sourouc'haned gwenn
An evned-se, c'hwi oar, a vez gwelet er mizioù yen
é redek àr vord bev an houlenn
E trapikellomp àr vevenn an avel
Met n'eus ket penn ebet d'hon dañsoù-ni
Peogwir n'eus ket kroc'hen ebet d'an avel

Blaz hor pilpouserezh a daolomp en avel
Hor soñjoù soutil, dous, lous, hor mallozhioù
Flouradennoù n'omp ket kreñv a-walc'h evit o reiñ en gwir
Ha formulennoù-hud hor c'hredennoù kozh ha nevez
En aner, rak n'eus ket korf ebet d'an avel

Petra eo anien don an avel ?
Petra zo e askre treuzwelus an avel ?
Troioù-fizik an divaskell
Kren-krenig an askol er bratell
An tommder hag ar yenion é c'hoari a bep eil
Un analadenn vras ennomp (hag hon anien don, petra eo ?) ha netra ken
Nag ene na korf na kroc'hen

Setu !

Gellet 'm eus tapout ar gazetenn nevez ! Anvet eo "An Tamm Papir"; an niverenn 0 eo; krogiñ a ra dousig.
Kinnig a ran deoc'h teurel ur sell àrni (ha memp moulliñ, ma faot deoc'h) bremañ, en teuliad stag:

Niverenn_0.doc